MUCHÓWECZKA BURA

(Microeca fascinans) (ang. Jacky Winter)

Video-film 1 pokazuje osobnika rasy M. f. assimilis (mniej białego na bocznych krawędziach ogona oraz śpiew (samiec, śpiew terytorialny)
video-filmy 2-4 pokazują osobniki rasy M. f. fascinans (więcej białego na krawędziach bocznych ogona) tj. ptaki opiekujące się pisklętami.

Oryginały zostały nagrane w standardowej rozdzielczości (ang. SD) (704 x 576p) w formacie 4:3.





Video-film 5 pokazuje osobniki rasy M. f. fascinans, ptaki opiekujące się pisklętami. Oryginał został nagrany rozdzielczości 4K (ang. Ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.


........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
W obrębie tego gatunku wyróżniono 5 podgatunków: 4 z nich występują w Australii, 1 w Papui Nowej Gwinei:
Australia:
M. f. pallida - Płn Australia: od Płn. części stanu Australii Zachodniej oraz Wsch. części Australii Zachodniej do Zach. części stanu Queensland.
M. f. barcoo – centralna część stanu Queensland.
M. f. assimilis – Płd-Zach. oraz centrum stanu Australii Południowej do obszaru mali stanu Victoria (Płn-Zach).
M. f. fascinans – Płd-Wsch oraz Wsch. Australii: od Wsch. części stanu Queensland przez stan Nowej Południowej Walii, poprzez stan Victoria aż do Płd.-Wsch. stanu Australii Południowej.
Papua Nowa Gwinea:
M. f. zimmeri Płd-Wsch. Papua Nowa Gwinea (od Bereina Płd do Port Moresby).

Wielkość:
Ptak średniej wielkości, długość ciała: 12–14 cm; ciężar ciała 14 – 20 gramów.

Zachowanie:
Chwyta owady w powietrzu, czatując na odsłoniętych suchych lub półsuchych gałązkach, konarach, charakterystycznie macha ogonem siedząc na gałęzi, co widać na filmikach wideo. Ciekawe jest to, że dość często, gdy jeden ptak jest na gnieździe (najprawdopodobniej samica) drugi ptak przylatuje ze zdobyczą, najpierw karmi „żebrzącą” o pokarm samicę a następnie samica karmi młode, to widać na filmikach.

Pożywienie:
Gatunek owadożerny.

Okres lęgowy:
Przypada od lipca do grudnia, a w obszarach bardziej suchych po okresach obfitszych deszczów; wysiaduje samica przez ok. 16 – 18 dni, 1-2 lęgi w roku.

Gniazdo:
Gniazdo małe, płytkie, umieszczone w rozwidleniu suchych gałęzi, w otwartym, nieosłoniętym miejscu, tak aby ptak niepostrzeżenie odfrunąć z gniazda w przypadku zbliżającego się intruza. Gniazdo umieszczone jest na wysokości od 0,5 metra do ok. 15 m. Materiałem na gniazdo są suche źdźbła traw, poprzetykane nicią pajęczą, wszystko kolorystycznie dobrane do koloru i tekstury otaczających gałęzi.

Jajka:
2, rzadziej 3, wielkość 20 mm x 15 mm, owalne, szaro-niebieskie lub zielanowo-niebieskie z lekkim połyskiem, gęsto nakrapiane w przyćmione rdzawo-brązowe plamki i cętki, występują w tle rozlane plamki koloru lawendowego, przez co jajka doskonale zlewają się z gniazdem.

Siedlisko:
Występuje w suchszych środowiskach typu przerzedzone lasy, formacja mali, na liniach drzew rosnących wzdłuż strumieni, przecinek leśnych itp.

Rozmieszczenie:
Występuje praktycznie w całej Australii ( bez Tasmanii) za wyjątkiem najsuchszych terenów bezdrzewnych.

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .