SROKACZ SZARY

(Cracticus torquatus) (ang. Grey Butcherbird)

Video-Filmy 1- 2 przedstawiają terytorialnego samca podgatunku C. t. torquatus
Oryginały zostały nagrane w standardowej rozdzielczości (ang. SD) (704 x 576p) w formacie 4:3.

Video-Filmy 3-5 przedstawiają ptaki podgatunku C. t. torquatus na gnieździe i karmiące młode
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

FOTKI

FOTKI
FOTKI
FOTKI

Fotki 1-3: Typowe gniazdo tego gatunku, w tym przypadku z dwoma jajkami

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Jest to gatunek endemiczny dla Australii. W obrębie tego gatunku wyróżniono 5 podgatunków Cracticus t. torquatus, C. t. cinereus, Cracticus t. colletti, C. t. leucopterus oraz Cracticus t. argenteus
Występuje niewielki dymorfizm płciowy tj. zabarwienie piór na głowie samca jest ciemniejsze, z większym połyskiem (barwa czarna z połyskiem) u samicy jest to barwa łupkowa, matowa; to widać na video-filmach 3-5.

Wielkość:
Długość ciała 26 – 30 cm, waga 68–112 gramów, samiec większy i cięższy. Największy podgatunek zamieszkuje Tasmanię.

Zachowanie:
Gatunek bardzo ciekawski, średnio-płochliwy, dobrze ukrywa się wśród gałęzi. wydaje gwarliwy, donośny głos terytorialny, to słychać na video-filmach.

Pożywienie:
Gatunek mięsożerny, główny pokarm to duże owady, małe gady, typu jaszczurki, pisklęta ptaków itp. (z tym jest podobny do gąsiorka)

Okres lęgowy:
Przypada od lipca do stycznia w zależności od ilości opadów, w dobrym sezonie wyprowadza 2 lęgi w sezonie. Wysiaduje samica przez okres 24-26 dni. Samiec dokarmia samicę podczas wysiadywania. Oboje rodzice karmią pisklęta.

Gniazdo:
Budowane jest w rozgałęzieniu gałęzi z dużą ilością młodych odrostów, umieszczone 3-10 metrów nad ziemią. Gniazdo ma kształt czarki, zewnętrzna otulina zbudowana z luźnych, suchych gałązek, natomiast wewnętrzna otulina zbudowana z miękkich, włóknistych elementów typu sucha trawa, korzonki i łyko (zobacz fotki).

Jajka:
3-5, wielkość 31 x 23 mm, lekko zaostrzony owal, oliwkowo-zielonawo-szare z lekkim połyskiem, skorupka nierównomiernie nakrapiana (bardziej w okolicach zaokrąglonego bieguna) w średniej wielkości plamy i cętki, w odcieniach od miedziano-brązowego poprzez ciemnobrązowy do czarniawo-brązowego.

Siedlisko:
Występuje w różnorodnych środowiskach drzewiastych, drzewiasto-krzewiastych, lasostepów. Od siedlisk bardzo wilgotnych do siedlisk suchych, półpustynnych. Chętnie zasiedla parki miejskie i obszary zurbanizowane (zobacz też rozmieszczenie i podgatunki).

Rozmieszczenie:
C. t. cinereus zamieszkuje Tasmanię
C. t. torquatus zamieszkuje Płd. Australii Zachodniej, Płd. Australii Południowej, cała Victoria i Nowa Południowa Walia oraz Płd.-Wsch. Queenslandu.
C. t. leucopterus zamieszkuje Zach. i Płn. Queensland, Płd. Terytorium Północnego, Płn. Australii Południowej oraz Środkową i Zach. Australię Zachodnią (powyżej 20 równoleżnika)
C. t. colletti zamieszkuje Płn. Terytorium Północnego.
C. t. argenteus zamieszkuje Płn. Australii Zachodniej (region Kimberley)

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .