MIODOJAD OLIWKOWY

(Nesoptilotis leucotis) (ang. White-eared Honeyeater)

Video-Filmy 1-2 pokazują osobnika o typowym zachowaniu terytorialnym oraz żerowiskowym, z podgatunku N. l. novaenorciae
Oryginały zostały nagrane w standardowej rozdzielczości (ang. SD) (704 x 576p) w formacie 4:3.

Video-Filmy 3-6 pokazują ptaki z podgatunku N. l. novaenorciae na gnieździe i karmiące młode; gniazdo umieszczone w żywiczlinie Callitris spp. na wysokości ok. 150cm.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

Video-Film 7 pokazuje ptaki z podgatunku N. l. novaenorciae na gnieździe i karmiące młode; gniazdo umieszczone w eukaliptusie przerośniętym pnączami, umieszczone na wysokości ok. 50cm.
Oryginał został nagran w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

FOTKI

FOTKI
FOTKI

Fotki 1-2: Przykład gniazda wraz z jajkami, założonego na żywiczlinie (Callitris spp.)

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Poprzednie nazwy naukowe: Meliphaga leucotis, Lichenostomus leucotis. Jest to gatunek endemiczny dla Australii. W obrębie tego gatunku wyróżniono 3 podgatunki:
Nesoptilotis leucotis novaenorciae
Nesoptilotis leucotis leucotis
Nesoptilotis leucotis thomasi

Wielkość:
Jest to średniej wielkości miodojad, długość ciała: 19–22 cm; ciężar ciała samca 19–35 g, a samicy 18–30 g, podgatunek Nesoptilotis l. novaenorciae jest nieco mniejszy. Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy, samica jest mniejsza od samca.

Zachowanie:
Gatunek występujący zazwyczaj pojedynczo lub w parach jedynie w okresie lęgowym w grupie rodzinnej. Gatunek agresywny, głośny, silnie terytorialny, goni wszystkie pozostałe ptaki na swoim terytorium. Wydaje donośne strzelające dźwięki (zobacz: video film 1-2).

Pożywienie:
Gatunek odżywia się, w zależności od dostępności pokarmu: owadami łapanymi na ziemi, w powietrzu lub pod korą oraz nektarem i pyłkiem kwiatowym.

Okres lęgowy:
Przypada od lipca do marca z nasileniem od sierpnia do listopada, wysiaduje tylko samica przez okres co najmniej 12 ??? dni, 1-2 lęgi w roku, w zależności od dostępności pokarmu.

Gniazdo:
Odkryte w kształcie głębokiego, półkolistego koszyczka. Zewnętrzna otulina zbudowana z pasków kory, gałązek i suchych źdźbeł trawy, wszystko przeplecione pajęczyną i dodatkowo na zewnątrz ozdobione pączkami kwiatowymi itp. aby kolorystycznie upodobnić gniazdo do otoczenia. Wnętrze gniazda wyścielone delikatnymi korzonkami, sierścią oraz pajęczyną. Umieszczone na różnych wysokościach, w zależności od biotopu od 30 cm nad ziemią do ok. 2-3 metrów w rozwidleniu gałęzi krzewów lub małych drzewek czasami blisko pnia ze zwisającymi pasami kory eukaliptusa.

Jajka:
2, (1-3) wielkość 21 x 15 mm, skorupka koloru jasnego różu lub płowo-biała, z lekkim połyskiem, umiarkowanie nakrapiana w rdzawe cętki i plamki rozmieszczone najgęściej w pasie 1/3 długości przy dużym biegunie.

Siedlisko:
Występuje na terenach wilgotnych, zalesionych (podgatunek Nesoptilotis l. leucotis) lub suchszych lasostepach, terenach krzaczastych oraz mali (podgatunek Nesoptilotis l. novaenorciae). Unika obszarów rolniczych i zurbanizowanych.

Rozmieszczenie:
Nesoptilotis l. novaenorciae: płd. stanu Australii Zachodniej (od Kalbarri do zach. części równiny Nullarbor) oraz poprzez przybrzeżne i płd.-wsch. mali stanu Australii Południowej (wsch. i płd.-wsch. półwyspu Eyre) oraz płn.-zach. stanu Victoria.
Nesoptilotis l. leucotis: wsch. i płd.-wsch. Australii w pasie wilgotnych lasów górskich obejmujące płd.-wsh. Kraniec stanu Queensland, wsch. krawędź stanu Nowej Południowej Walii, płd. i płd.-wsch. stanu Victoria oraz płd.-wsch. kraniec stanu Australii Południowej.
Nesoptilotis l. thomasi: wyspa Kangura ( płd. stanu Australii Południowej).

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .