WACHLARZÓWKA POSĘPNA

(Rhipidura albiscapa) (ang. Grey Fantail)

Video-Filmy 1-4: Samiec i samica, karmienie i opieka nad pisklętami w gnieździe. Gniazdo założone na wysokości 1,5 m, w suchy gałęziach.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
W obrębie tego gatunku wyróżniono 8 podgatunków, z czego w Australii i na pobliskich wyspach występuje 6 podgatunków a mianowicie:
Rhipidura albiscapa alisteri
Rhipidura albiscapa preissi
Rhipidura albiscapa albiscapa
Rhipidura albiscapa albicauda
Rhipidura albiscapa keasti
Rhipidura albiscapa pelzelni
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Poprzednia nazwa naukowa Rhipidura fuliginosa, ta nazwa została zarezerwowana do gatunku z Nowej Zelandii.

Wielkość:
Średniej wielkości gatunek, mniejszy od wachlarzówki smolistej. Rozmiary: 14–16 cm; waga 6-11 g.

Zachowanie:
Gatunek liczny, o przyjemny śpiewie. Bardzo dobrze przystosował się do terenów zurbanizowanych. Występuje pojedynczo lub w grupach rodzinnych 2-5 osobników. Część podgatunków jest osiadła a inne sezonowo migrują i przemieszczają się.

Pożywienie:
Gatunek odżywiający się przede wszystkim stawonogami.

Okres lęgowy:
Od lipca do marca, ale w większości przypada na okres od sierpnia do grudnia. Wyprowadza kilka lęgów w roku.

Gniazdo:
Gniazdo otwarte, głębokie; umieszczone w poziomym rozwidleniu gałązek na wysokości od 1 do 7 m nad ziemią. Zbudowane przede wszystkim pasków kory, źdźbeł traw, wszystko poprzeplatane pajęczyną i (zobacz video-film). Wnętrze gniazda wyścielone delikatnymi źdźbłami i korzonkami, w odróżnieniu od wachlarzówki smolistej spód gniazda kończy się warkoczem, po którym ścieka woda podczas deszczu.

Jajka:
2-3 wielkość 16 mm x 13 mm, owalne; skorupka kremowa lub kremowo-biała, z lekkim połyskiem z umiarkowaną ilością średniej wielkości plamek i cętek koloru rdzawego i brązowego (zwykle ciemniejsze i wyraźniejsze niż u wachlarzówki smolistej, rozmieszczone są one w większości przypadków przy dużym biegunie.

Siedlisko:
Większość siedlisk zalesionych, włącznie z terenami zurbanizowanymi, zwykle w pobliżu wody, począwszy od terenów mangrowych i wilgotnych lasów po lasostepy, w zależności od podgatunku.

Rozmieszczenie:
R. a. alisteri: wsch.-centrum, płd.-wsch. i płd.-centrum Australii, migruje do płn. Australii i najprawdopodobniej na Papuę Nową Gwineę.
R. a. preissi: płd.-zach. Australia, migruje do płn.-zach. Australii.
R. a. albiscapa: Tasmania i wyspy w cieśninie Bass, nie gnieździ się płd.-wsch. Australii.
R. a. albicauda: centrum Australii.
R. a. keasti:: płn.-wsch. Australia (wyżyna Atherton i pogórze Clarke w płn.-wsch. Stanu Queensland).
R. a. pelzelni: wyspa Norfolk.

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .