KĘPACZEK TRZCINOWY, ZWISOGONEK MAŁY

Poodytes gramineus, Megalurus gramineus (ang. Little Grassbird)

Wideo-filmy 1-2 pokazują osobniki z podgatunku P. g. goulburni, typowe zachowanie w siedlisku.
Oryginały zostały nagrane w standardowej rozdzielczości (ang. SD) (704 x 576p) w formacie 4:3.

FOTKI

FOTKI FOTKI
Fotki 1-2: Typowe gniazdo tego gatunku, z baldachimem z piór.

FOTKI FOTKI FOTKI
Fotki 3-5 Wnętrze gniazda, tym przypadku z trzema jajkami.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Jest to gatunek pospolity we właściwym środowisku. W obrębie tego gatunku wyróżniono 4 podgatunki, 3 z nich występują w Australii, a mianowicie:
1. Poodytes gramineus gramineus
2. Poodytes gramineus goulburni
3. Poodytes gramineus thomasi.

Wielkość:
Ptak średniej wielkości, długość ciała: 13–15 cm; ciężar ciała 18 – 44 gramów, brak wyraźnego dymorfizmu płciowego.

Zachowanie:
Gatunek skryty, znacznie łatwiej zidentyfikować go po charakterystycznym głosie niż zobaczyć (wideo-filmy). Stylem życia przypomina polskiego trzcinniczka lub łozówkę, żeruje nisko pośród trzcin i szuwarów, sitów, nadwodnych traw.

Pożywienie:
Pożywienie stanowią owady i inne bezkręgowce.

Okres lęgowy:
Przypada od sierpnia (czasami od lipca) do stycznia (czasami aż do maja), na obszarach cieplejszych i suchszych przez cały rok, po obfitych deszczach. Najprawdopodobniej tylko samica buduje gniazdo oraz sama wysiaduje jajka przez ok. 14 – 15 dni, najprawdopodobniej kilka lęgów w roku. Natomiast oboje rodzice karmią pisklęta i młode. Badania wskazują że w populacji jest znacznie węcej samców niż samic, co z moich obserwacji potwierdza fakt, że to właśnie samice padają najczęstszym łupem drapieżników, właśnie w okresie lęgowym (podobnie jak w Polsce jest ze świstunką). Gniazdownik, młode opuszczają gniazdo po ok. 2 tygodniach.

Gniazdo:
Gniazdo zbudowane z delikatnych traw zawieszonych pomiędzy łodygami sitów lub trzcin, podobne do trzinniczka lecz delikatniejsze i mniej ugładzone od zewnątrz. Wnętrze gniazda obficie wyścielone pierzem, głównie modrzyka i innych ptaków wodnych, pióra wręcz stanowią zadaszenie gniazda (brak takiego u trzciniaków). Praktycznie jajka są niewidoczne z góry, trzeba odgarnąć baldachim z piór, aby zobaczyć wnętrze gniazda (powyższe fotki, wnętrza gniazda, zostały zrobione specjalną kamerą światłowodową, ze sztucznym źródłem światła). Gniazdo umieszczone 20-150 cm nad gruntem lub lustrem wody, czasami zajmuje gniazdo trzciniaka australijskiego, po uprzednim przemeblowaniu (zobacz fotki).

Jajka:
3-4 (2-5), wielkość 20 mm x 15 mm, kształtu zaokrąglonego owalu, skorupka koloru od białawego po różowo-białawy bez połysku, z dużą lub bardzo dużą ilością plamek i cętków koloru rdzawo-brunatnego, na niektórych skorupkach występują w tle, rozmazania w odcieniu lawendowym. Większość plamek występuje przy większym biegunie (zobacz fotki).

Siedlisko:
Występuje w siedliskach podmokłych typu trzcinowiska, szuwary, sity, lignum. Po obfitych opadach przemieszcza się w głąb lądu.

Rozmieszczenie:
Poodytes gramineus gramineus – występuje na Tasmanii.
Poodytes gramineus goulburni – występuje we wsch. części Australii od stanu Wiktoria poprzez Nową Południową Walię aż do stanu Queensland (płw. York) część Terytorium Północnego oraz Australii Południowej.
Poodytes gramineus thomasi – występuje w stanie Australia Zachodnia (cypel płd-zach. a po obfitych deszczach aż po Kimberley).

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .