LAMPARCIK PLAMISTY

Pardalotus punctatus (ang. Spotted Pardalote)

Wideo-Filmy 1-2 przedstawiają ptaki z podgatunku P. p. punctatus, dorosłe z pokarmem oraz wychodzenie młodych z norki lęgowej.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Gatunek endemiczny dla Australii, pospolity w odpowiednim biotopie, wyodrębniono 3 podgatunki, a mianowicie:
1. Pardalotus punctatus punctatus
2. Pardalotus punctatus xanthopyge
3. Pardalotus punctatus millitaris

Wielkość:
Lamparciki to jedne z najmniejszych ptaków w Australii, rozmiary: 8–10 cm; waga 6-12 gramów. Dymorfizm płciowy: podgardle u samca jest koloru żółtego, bardziej wyrazisty wzór na głowie (czarne tło w białe kropki), u samicy podgardle koloru szarawego tak jak podbrzusze, głowa w mniej wyraźne plamki na łupkowym tle.

Zachowanie:
Gatunek, jak na lamparcika przystało, ruchliwy, o dziwo głośny odnoście jego rozmiarów, najłatwiejszy do obserwacji podczas żerowania, zazwyczaj występuje w parach lub grupach rodzinnych. W okresie pozalęgowym bardzo często występuje w stadach z innymi gatunkami małych ptaków.

Pożywienie:
Gatunek owadożerny, odżywia się małymi owadami typu mszyce, larwy, żeruje w koronach drzew i krzewów, pomiędzy gałązkami, liściami i kwiatami.

Okres lęgowy:
Przypada od lipca do stycznia; liczba lęgów 2 czasami 3 w sezonie; wysiadują oboje rodzice, przez 18-22 dni; gniazdownik, młode opuszczają norę po ok. 2-3 tygodniach. Ciekawostka: karmienie młodych na zewnątrz, po opuszczeniu norki, odbywa się również w powietrzu, dwa ptaki szczepione są dziubkami (młody i dorosły) i w locie rotacyjnym odbywa się karmienie, wygląda to tak jakby liść pomału opadał na ziemię.

Gniazdo:
Gniazdo budowane przez samicę i samca w postaci wygrzebanej w glebie, glinie, pomiędzy kamieniami norki, norka ma niesamowitą długość, jak na tak małego ptaka 100 -150 cm; norka jest zakończona rozszerzeniem wyścielonym w kształcie zadaszonego gniazda z bocznym otworem; gniazdko zbudowane z pasków kory, suchych źdźbeł traw, wyścielone delikatnymi korzonkami i trawami.

Jajka:
3-4, wielkość 16 mm x 13 mm, kształtu zaokrąglonego owalu; skorupka biała z połyskiem, bez nakrapiania.

Siedlisko:
Ten podgatunek zamieszkuje strefę lasów, rejony górskie i podgórskie, luźniejsze obszary leśne.

Rozmieszczenie:
Pardalotus punctatus punctatus: Tasmania; wilgotny płd,-zach. stanu Australia Zachodnia; 70% stanu Victoria (bez płn.-zach.); wilgotniejszy pas przedgórza i Alp Australijskich w stanie Nowa Południowa Walia; wsch. stan Queensland wschodni pas przedgórski i górski aż do Zwrotnika Koziorożca.
Pardalotus punctatus xanthopyge: płd.-środ. pas stanu Queensland; centralny pas stanu Nowa Południowa Walia; płn.-zach. stanu Victoria; płd. stanu Australia Południowa; płd.-zach. stanu Australia Zachodnia (bez wilgotnego cypla płd.-zach.).
Pardalotus punctatus millitaris: wsch, pas stanu Queensland pasem od Zwrotnika Koziorożca do podnoża półwyspu York.

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .