MIODOPOIK CZERWONOBREWY

Melithreptus lunatus (ang. White-naped Honeyeater)

Wideo-filmy 1-4 Pokazują ptaki na gnieździe i karmiące młode.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Jest to gatunek endemiczny dla Australii, pospolity. W obrębie tego gatunku nie wyróżniono żadnego podgatunku.

Wielkość:
Średniej wielkości miodojad. Rozmiary: 13–15 cm; waga 11,5-20 g. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego.

Zachowanie:
Gatunek towarzyski, nomadyczny na płd. zasięgu, występujący w niewielkich grupach 5-20 osobników lub więcej. Najłatwiejszy do obserwacji przy wodopoju, żerowania na krzewach; znacznie trudniej gdy żeruje wysoko w koronach drzew.

Pożywienie:
Gatunek odżywiający się nektarem, pyłkiem i małymi owadami; poszukuje pokarmu w koronach drzew i krzewów.

Okres lęgowy:
Przypada zazwyczaj od lipca do stycznia. Wyprowadza kilka lęgów w roku. Wysiaduje tylko samica przez 14-16 dni. Pisklęta są karmione przez samicę i samca oraz młode z poprzednich lęgów. Gniazdownik, młode opuszczają gniazdo po ok. 2 tygodniach.

Gniazdo:
Gniazdo otwarte, zawieszone wśród zwisających gałązek zazwyczaj eukaliptusa. Zbudowane z delikatnych pasków łyka, źdźbeł traw, poprzeplatane pajęczyną; wnętrze obficie wyścielone puchem roślinnym, zobacz wideo-filmy.

Jajka:
2-3 wielkość 18 mm x 14 mm, stożkowato-owalne; skorupka jasno-płowa, z lekkim połyskiem, z rdzawymi, wyraźnymi cętkami, większość z nich rozmieszczona przy dużym biegunie obejmując 1/3 długości jajka.

Siedlisko:
Lasy eukaliptusowe, począwszy od wysokich, podgórskich wilgotnych lasów, do coraz bardziej niższych i rozrzedzonych laso-stepów.

Rozmieszczenie:
płd.-wsch. stanu Australia Południowa; cały stan Victoria; wsch. pas (alpejski) stanu Nowa Południowa Walia; wsch. pas stanu Queensland (do podnóża półwyspu York).

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .