SOLNIK BIAŁOBREWY

Sericornis frontalis (ang. White-browed Scrubwren)

Wideo-filmy 1-5 przedstawiają ptaki podgatunku S. f. frontalis na gnieździe i karmiące młode.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Jest to gatunek endemiczny dla Australii, pospolity w odpowiednim siedlisku. W obrębie tego gatunku wyróżniono aż 10 podgatunków, a mianowicie:
1. Sericornis frontalis frontalis
2. Sericornis frontalis harterti
3. Sericornis frontalis flindersi
4. Sericornis frontalis ashbyi
5. Sericornis frontalis tweedi
6. Sericornis frontalis laevigaster
7. Sericornis frontalis rosinae
8. Sericornis frontalis mellori
9. Sericornis frontalis maculatus
10. Sericornis frontalis balstoni

Wielkość:
Ptak wielkości mniejszego wróbla; rozmiary: 11–13 cm; waga 10-19 g. Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy, samiec ma wyraźniejszy wzór na twarzy, bardziej kontrastowy, co widzać na wideo-filmach.

Zachowanie:
Gatunek bardzo ruchliwy, krzątający się wśród gęstych zarośli, w zaroślach, na ziemi. Znacznie szybciej zlokalizować po głosie, ale można głos pomylić z głosem buszówki brązowej, żerującej w podobnych środowisku. Zwykle w niewielkich stadkach rodzinnych lub w parach. Tego rodzaju ptaki najlepiej obserwować zaraz po obfitym deszczu, wtedy w zaroślach jest mokro i wychodzą na otwarte przestrzenie, aby się osuszyć.

Pożywienie:
Gatunek przede wszystkim owadożerny, odżywiający się owadami i ich larwami, co widać na wideo-filmach, podczas karmienia.

Okres lęgowy:
Okres lęgowy przypada od lipca do grudnia, 1-2 lęgi w sezonie, wysiaduje tylko samica, przez 17-22 dni. Pisklęta karmione są przez obydwa ptaki, czasami pomagają w tym karmieniu młodociane z poprzednich lęgów. Gniazdownik, młode opuszczają gniazdo po 2-3 tygodniach.

Gniazdo:
Gniazdo zadaszone w postaci obłej gruszki, z bocznym otworem; zbudowane z włókien roślinnych typu: trawy, paski łyka, korzonki, liście drzew i paproci; w zależności od biotopu, udekorowane mchami, porostami i innym pobliskim materiałem; wnętrze wyścielone delikatnymi korzonkami i pierzem. Umieszczone w krzewach, w gęstwinie gałązek na różnych wysokościach czasami prawie na ziemi, zwykle do 1 m.

Jajka:
2–3, wielkość 20 mm x 15 mm, stożkowaty owal; skorupka brunatnawo-biaława do rdzawej, z połyskiem, liczne plamki, cętki i rozmazy barwy ciemniejszej od tła, w większości umieszczone przy dużym biegunie.

Siedlisko:
Wilgotne tereny leśne, lasy eukaliptusowe z bogatym podszytem, pospolity w miejskich parkach, polach golfowych, na terenach rolniczych z dużą ilością krzewów, w pobliżu strumieni i zbiorników wodnych. Unika terenów suchych.

Rozmieszczenie:
od płn. (Queensland) wsch. pasem poprzez stany Nowa Południowa Walia, Victoria; na zach. pasem płd. poprzez stany Australia Południowa i Australia Zachodnia.
Sericornis frontalis laevigaster: od podnuża półwyspu York tj. rejon Atherton do okolic rzeki Burnett (wsh. i płd.-wsch. pas stanu Queensland).
Sericornis frontalis tweedi: od rzeki Burnett i Hunter (płd.-wsch. stanu Queensland) do rzeki Tweed (płn.-wsch. stanu Nowa Południowa Walia)
Sericornis frontalis frontalis: od rzeki Tweed i wsch. pas stanu Nowa Południowa Walia, poprzez wsch., płd.-wsch. płd., płd.-zach. pas w stanie Victoria (bez Otway i Strzelecki ranges), po płd.-wsch. skrawek stanu Australia Południowa
Sericornis frontalis harterti: od Otway Ranges do Strzelecki Ranges (płd.-zach. skrawek stanu Victoria).
Sericornis frontalis flindersi: wysepki w cieśninie Bass pomiędy stanem Tasmania a Victoria.
Sericornis frontalis ashbyi: Wyspa Kangura (płd. skrawek stanu Australia Południowa).
Sericornis frontalis rosinae: Mount Lofty Ranges (płd. skrawek stanu Australia Południowa).
Sericornis frontalis mellori: od rejonu Adelaidy (płd. stanu Australia Południowa) wąskim południowym pasem w kierunku zachodnim do Hopetoun tuż przed płd.-zach. cyplem, w stanie Australia Zachodnia.
Sericornis frontalis maculatus: płd.-zach. cypel do okolic Geraldton, (Australia Zachodnia).
Sericornis frontalis balstoni: od okolic Geraldton na płn. do zatoki Rekina (Australia Zachodnia).

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .