ALTANNIK LŚNIĄCY

Ptilonorhynchus violaceus (ang. Satin Bowerbird)

Wideo-filmy 1-3 przedstawiają altankę z altannikami z podgatunku P. v. violaceus, na wideo filmie 1 przedstawiono rywala niszczącego altanę, na wideo filmie 2 i 3 odbudowa oraz zaloty właściciela altany.
Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.

........................................................................................

..........................................................................

............................................................

Status:
Jest to gatunek endemiczny dla Australii. W obrębie tego gatunku wyróżniono 2 podgatunki, a mianowicie:
1. Ptilonorhynchus violaceus violaceus
2. Ptilonorhynchus violaceus minor

Wielkość:
Ptak sporej wielkości, krępy, długość ciała: 28-34 cm; ciężar ciała 162-270 gramów. Wyraźny dymorfizm płciowy, samiec co najmniej sześcio-, siedmioletni jest koloru czarnego z niebieskawym, lśniącym odcieniem; samica koloru zielonego z ciemnymi cętkami; młode samce do piątego roku życia podobne są w upierzeniu do samicy, zobacz wideo filmy.

Zachowanie:
Samce są bardzo głośne zwłaszcza w altanie, tokują przywabiając samice, tam też odbywa się kopulacja, co słychać na wideo-filmach. U tego pogatunku (P. v. violaceus) otoczenie altany jest ozdabiane przedmiotami koloru niebieskiego, mogą być to pióra jak również przedmioty pochodzenia antropogenicznego typu kawałki niebieskiej tkaniny, plastiku, papieru, szkła, porcelany itp. wszystko musi być w kolorze niebieskim. W tej altanie (zobacz wideo filmy) większość niebieskich przedmiotów stanowią sterówki dorosłej rozeli królewskiej. U podgatunku P. v. minor altana w odróżnieniu od poprzedniego podgatunku, jej wnętrze jest wyścielone przede wszystkim zielonym mchem.

Pożywienie:
Gatunek wszystkożerny, odżywia się jagodami, pąkami liściowymi, kiełkami, nasionami jak również owadami i innymi stawonogami. Żeruje wszechstronnie od ziemi po czubki drzew.

Okres lęgowy:
Przypada od od września do grudnia/stycznia. Wysiaduje tylko samica przez 21-22 dni. Ilość lęgów w sezonie: 1. Karmieniem i opieką nad pisklętami zajmuje się tylko samica. Gniazdownik, młode opuszczają gniazdo po ok. 3 tygodniach. W okresie pozalęgowym samice z młodocianymi, często tworzą stada, dochodzące nawet do 200 osobników

Gniazdo:
Gniazdo budowane tylko przez samicę, otwarte w postaci czarki, na zewnątrz luźno poukładane gałązki, wnętrze gładkie, wyścielone uschniętymi liśćmi. Gniazdo umieszczone w gęstwinie gałązek, w pionowym rozgałęzieniu typu jemioła, kazauryna lub wszelkiego rodzaju pnącza, na wysokości od 1 m do 30 m nad ziemią, z dala od altany samca.

Jajka:
2-3 (1-3), wielkość 44 mm x 29 mm, owalne; skorupka od ciemno-kremowej do brązowo-kremowej z niewielkim połyskiem, występują neregularne plamy, cętki, zakola, rozmazy itp. koloru oliwkowo-brązowego, raczej równomiernie rozmieszczone.

Siedlisko:
Zajmuje gęste, wilgotne monsunowe lasy, wilgotne lasy eukaliptusowe strefy umiarkowanej, ekoton pomiędzy nimi, jak również parki, ogrody, sady, tereny zielone z bujną roślinnością.

Rozmieszczenie:
1. Ptilonorhynchus violaceus violaceus: wsch. pas Australii: od Victorii (okolice Melbourne) poprzez Nową Południową Walię aż do okolic miejscowości Mackay w stanie Queensland
2. Ptilonorhynchus violaceus minor: niewielki wsch. pas u podnóża półwyspu York (21-22 stopień płd. szerokości geogr.)

Mapka: Zobacz (link) .

Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Menkhorst P., Rogers D., Clarke R., Davies J., Marsack P., Franklin K. (2019) The Australian Bird Guide, CSIRO Publishing, Australia, ISBN: 9781486311934.

Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .