Status:
Gatunek średnioliczny, liczniejszy na płn.-wsch. Australii, wiosną wędruje na płd. w celach rozrodczych, wracając jesienią na płn. (półwysep York, Indonezja i pobliskie wyspy pomiędzy). Wyodrębniono 18 podgatunków, dwa podgatunki występują w Australii (trzeci podgatunek został uznany za odrębny gatunek), a mianowicie:
1. Rhipidura rufifrons rufifrons
2. Rhipidura rufifrons intermedia
Wielkość:
Średniej wielkości ptak, rozmiary podobne do wachlarzówki posępnej, tj. 15–16 cm; waga 9-13 g. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego.
Zachowanie:
W okresie lęgowym gatunek skryty, przebywający w gęstwinie, mało widoczny, w odróżnieniu od wachlarzówki posępnej, natomiast w okresie pozalęgowym, zwłaszcza w czasie migracji jesiennej, występuje w bardziej otwartych miejscach, staje się bardzo widoczny, można go wtedy spotkać w nietypowych miejscach, czasami nawet w mieście.
Pożywienie:
Gatunek odżywiający się przede wszystkim owadami i innymi stawonogami oraz ich larwami, w odróżnieniu od wachlarzówki posępnej żeruje na dnie lasu, w gęstwinie.
Okres lęgowy:
W strefie cieplejeszej, bardziej na płn. od lipca aż do marca (często 2 lęgi); w strefie umiarkowanej, bardziej na płd. migrujące osobniki przybywają zazwyczaj w październiku, lęgi zaczynają w listopadzie/grudniu. W tych warunkach 1 lęg w sezonie. Samiec i samica wysiadują jajka przez 14-15 dni, wysiadywanie zaczyna się od złożenia ostatniego jajka. Z moich obserwacji wynika że różnice czasowe, w wykluwaniu się poszczególnych piskąt, nie przekraczają 40 minut. Gniazdownik, młode opuszczają gniazdo po ok. 11-12 dniach.
Gniazdo:
Gniazdo budowane przez obydwa ptaki, zobacz wideo filmy; otwarte, głębokie; umieszczone w poziomym rozwidleniu gałązek na wysokości 0,5-3 m, nad ziemią lub lustrem potoku, czasami wyżej. Zbudowane przede wszystkim z pasków kory, źdźbeł traw, wszystko obficie poprzeplatane pajęczyną, zobacz wideo-filmy, w kolorze bardziej płowe, w porównaniu do wachlarzówki posępnej i troszkę większe. Wnętrze gniazda wyścielone delikatnymi źdźbłami i korzonkami, spód gniazda kończy się warkoczem lecz mniejszym niż u wachlarzówki posępnej.
Jajka:
2-3, wielkość 18 mm x 14 mm, owalne; skorupka kremowa lub kremowo-biała, z lekkim połyskiem z umiarkowaną ilością średniej wielkości plamek i cętek koloru rdzawego i brązowego, rozmieszczone w większości przy dużym biegunie.
Siedlisko:
Występuje w bardzo gęstym, wilgotnym lesie (monsunowy oraz wilgotny las eukaliptusowy strefy umiarkowanej), w pobliżu strumyków, w dolinkach o dobrze rozwiniętym podszycie, dlatego w okresie lęgowym trudny do obserwacji. Przez to zajmuje inną niszę ekologiczną niż bardzo podobna w zachowaniu, wachlarzówka posępna, zamieszkująca ten sam obszary ale żerująca w piętrze koron mniejszych i większych drzew.
Rozmieszczenie:
1. Rhipidura rufifrons rufifrons: podgatunek najbardziej migrujący, od płd.-wsch. skrawka stanu Australia Południowa, poprzez pas subalpejski i alpejski w stanie Victoria i Nowa Południowa Walia (lęgowiska); po okresie lęgowym wędruje wsch. pasem przez stan Queensland aż po płd. Nowej Gwinei.
2. Rhipidura rufifrons intermedia: od granicy stanów Nowa Południowa Walia i Queensland, wsch. pas stanu Queensland po płd. Nowej Gwinei.
Mapka: Zobacz (link) .
Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .