Oryginały zostały nagrane w rozdzielczości 4K (ang. ultra HD) (3840 x 2160p) w formacie 16:9.
Status:
Gatunek liczny. W obrębie tego gatunku wyróżniono 2 podgatunki, niektórzy autorzy zaliczają te podgatunki do 2 innych gatunków, a mianowicie:
1. V. miles miles (czajka płatkolica)
2. V. miles novaehollandiae (czajka czarnokarkowa).
Występuje szeroka strefa mieszania się tych podgatunków w Australii w okolicach Zwrotnika Koziorożca.
Wielkość:
Ptak trochę większy od polskiej czajki, rozmiary: 35–39 cm; waga 214-302 gramy. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Czajka czarnokarkowa posiada charakterystyczne ostrogi skrzydłowe (na końcu ramienia) widoczne gdy ptak jest podekscytowany, zobacz wideo-filmy.
Zachowanie:
Gatunek występujący w pobliżu wody, płytkich rozlewisk, dobrze przystosował się do warunków miejskich typu parki miejskie, tereny zielone itp. oraz tereny wiejskie. Pierwotnie występował na obszarach przyrzecznych, zalewowych. Występuje zazwyczaj w parach zwłaszcza w okresie lęgowym oraz w niewielkich grupach rodzinnych poza okresem lęgowym. Zachowanie podobne do polskiej czajki, silnie atakuje wszystko co się rusza i zbliża do gniazda.
Pożywienie:
Gatunek wszystkożerny, żerujący na ziemi w dzień i w nocy, na jadłospis składa się zarówno pokarm roślinny (nasiona, źdźbła itp) jak i zwierzęcy (owady i inne stawonogi, dżdżownice itp.).
Okres lęgowy:
Przypada od końca czerwca do grudnia na Płd. oraz od listopada do maja na Płn. Liczba lęgów 1-2 w sezonie. Wysiadują oboje rodzice, przez 28 dni. Zagniazdownik, karmiony przez dorosłe ptaki poza gniazdem.
Gniazdo:
Gniazdo budowane przez samicę i samca, w postaci płytkiego dołka na płacie nieporośniętej gleby, z niewielką wyściółką z suchej roślinności, na polu, pastwisku, parku miejskim niedaleko zbiorników wodnych, rozlewisk, na wysepkach na rozlewiskach, zobacz fotki.
Jajka:
4 (2-5) wielkość 45 mm x 33 mm, gruszkowate; skorupka od jasno-brązowo-oliwkowej do brązowo-kremowej z licznymi plamami, rozmazami, wszystko w wielu odcieniach brązu aż do czerni, pod spodem mogą znajdować się również rozmazy w kolorze lawendowym; skorupka matowa, idealnie zlewa się z otoczeniem, zobacz fotki.
Siedlisko:
Obszary zalewowe, trawiaste, w pobliżu rozlewisk, tereny rolnicze oraz tereny zielone w miastach.
Rozmieszczenie:
Czajka czarnokarkowa: Cała Tasmania, cały stan Victoria, Płd.-Zach. oraz Zach. stanu Australia Południowa, stan Queenslad do ok. Zwrotnika Koziorożca. Introdukowana na Płd.-Zach Cypel w stanie Australia Zachodnia.
Czajka płatkolica na Płn. od Zwrotnika Koziorożca w stanie Queensland, Terytorium Północne oraz Płn.-Zach.część stanu Australia Zachodnia.
Mapka: Zobacz: czajka czarnokarkowa: (link)
czajka płatkolica(link) .
Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .