Fotki 1-2: Typowe gniazdo tego gatunku, na wysokości ok. 18 metrów nad ziemią, w tym przypadku z 2 jajkami. U tego gatunku samica podczas wysiadywania i karmienia piskląt codziennie wyściela gniazdo świeżymi liśćmi eukaliptusa które działają antyseptycznie.
Status:
Gatunek pospolity w odpowiednim środowisku. Typowy drapieżnik dzienny. W obrębie tego gatunku nie wyróżniono żadnych podgatunków.
Wielkość:
Rozmiary 50-60 cm, rozpiętość skrzydeł 123-146 cm, waga samca: 550-685 g; waga samicy: 740-1000 g. Dymorfizm płciowy wyraża się przede wszystkim wielkością, samica wyraźnie większa od samca.
Zachowanie:
Typowe dla kań, unika siedlisk suchych, preferuje okolice rzek, zbiorników wodnych. Kania złotawa jest najczęściej widziana podczas szybowania i krążenia w powietrzu wykorzystując prądy termiczne. Odzywa się charakterystycznym, głośnym gwiżdżącym głosem. Prześladuje inne ptaki aby oddały zdobycz.
Pożywienie:
Kania złotawa poluje na małe ssaki, gady, ptaki oraz skorupiaki, organizmy wodne typu ryby, płazy, duże owady, korzysta również z padliny.
Okres lęgowy:
Przypada na Płd. od lipca do listopada; na Płn od lutego do sierpnia, po obfitych deszczach w każdym miesiącu. Liczba lęgów 1-3 w sezonie. Wysiaduje tylko samica, przez ok. 35 dni, w tym czasie samiec dokarmia samicę. Karmienie piskląt również samica, samiec zaopatruje rodzinkę w pokarm. Typowy gniazdownik, tylko 1-2 pisklęta przeżywają, często z powodu kainizmu, gniazdo opuszczają po 45-54 dniach od wylęgu. Ale są nadal zależne od rodziców poza gniazdem jeszcze przez 7-8 tygodni lub dłużej. Gatunek przede wszystkim monogamiczny nie toleruje innych osobników tego gatunku w rewirze lęgowym toleruje np. kanię czarną.
Gniazdo:
Gniazdo budowane przez samicę, zbudowane z chrustu, wyścielone miękkim materiałem roślinnym. Jest umieszczone w pionowym rozwidleniu gałęzi rzadziej na pylonie, umieszczone tak aby gałązki powyżej dawały jak najwięcej cienia w godzinach południowych. Wielkość gniazda jest zależna od tego jak długo było użytkowane, im dłużej tym staje się wyższe. Gniazdo w zależności od biotopu umieszczone na wysokości 2-62 metrów nad ziemią. Po wylęgu samica codziennie przynosi do gniazda świeże, liściaste gałązki eukaliptusów podobnie jak inne gatunki ptaków drapieżnych w Australii.
Jajka:
2 (1-4) wielkość 55 x 42 mm, obrzmiały owal; skorupka koloru brudno-białego bez połysku, z niewielką ilością rozmazów, plamek koloru rdzawo-brunatnego
Siedlisko:
Preferuje obszary wilgotne, również w pobliżu wybrzeży, przy rzekach, jeziorach, rozlewiskach, w okresie obfitych deszczów w wewnątrz kontynentu szybko się przemieszcza w głąb lądu.
Rozmieszczenie:
Cała Australia wraz z Tasmanią (bez pustynnych terenów w Australii Zachodniej tj. Równina Nullarbor). Występuje również na Nowej Gwinei oraz Nowej Kaledonii.
Mapka: Zobacz: (link) .
Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
Debus Stephen (2019) A Field Guide Birds of Prey of Australia, CSIRO Publishing, Victoria., ISBN 9781486311132.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .