Status:
Gatunek pospolity w odpowiednim środowisku. Typowy drapieżnik dzienny. W obrębie tego gatunku wyróżniono 7 podgatunków, w Australii występuje jeden podgatunek M. m. affinis (ang. Fork-tailed Kite).
Wielkość:
Rozmiary: 47-55 cm, rozpiętość skrzydeł: 120-139; waga samca: 500-640 g; waga samicy: 560-671 g. Dymorfizm płciowy wyraża się przede wszystkim wielkością, samica wyraźnie większa od samca.
Zachowanie:
Typowe dla kań, unika siedlisk suchych, preferuje okolice rzek, zbiorników wodnych. Kania czarna jest najczęściej widziana podczas szybowania i krążenia w powietrzu wykorzystując prądy termiczne. Jak na kanię przystało, prześladuje inne ptaki aby oddały zdobycz. Częściej patroluje uczęszczane drogi asfaltowe, autostrady w poszukiwaniu zabitego zwierzęcia w porównaniu do kani złotawej, jest zatem gatunkiem bardziej oportunistycznym. W Australii ten podgatunek kanii czarnej rozwinął oryginalną strategię polowania z wypłaszaniem potencjalnych ofiar poprzez celowe wzniecanie pożarów. Podczas pożaru buszu ptak celowo unosi i przenosi płonące gałązki i porzuca je w miejscach bez pożaru, wzniecając nowy pożar i w ten sposób wypłasza potencjalne ofiary. To zauważyli Aborygeni, początkowo uważano to za ściemę ale podczas jednego z pożarów buszu sfilmowano to zjawisko, okazało się że to jednak prawda.
Pożywienie:
Kania czarna poluje na małe ssaki, gady, ptaki oraz skorupiaki, organizmy wodne typu ryby, płazy, duże owady, korzysta również z padliny, wysypisk śmieci.
Okres lęgowy:
Przypada na Płd. od sierpnia do grudnia; na Płn od kwietnia do lipca, po obfitych deszczach w każdym miesiącu. Liczba lęgów 1 w sezonie. Wysiaduje tylko samica, przez ok. 31 dni, w tym czasie samiec dokarmia samicę. Karmienie piskląt również samica, samiec zaopatruje rodzinkę w pokarm. Typowy gniazdownik, tylko 1-3 pisklęta przeżywają, często z powodu kainizmu, gniazdo opuszczają po 37-44 dniach od wylęgu. Są nadal zależne od rodziców poza gniazdem jeszcze przez 6-7 tygodni lub dłużej. Gatunek przede wszystkim monogamiczny gniezdzi się w pojedynczych parach lub luźnych koloniach, toleruje np. kanię złotawą.
Gniazdo:
Gniazdo budowane przez samicę, zbudowane z chrustu, wyścielone miękkim materiałem roślinnym, sierścią, nawet plastikiem w okolicach miejskich. Jest umieszczone w pionowym lub poziomym rozwidleniu gałęzi, umieszczone tak aby gałązki powyżej dawały jak najwięcej cienia w godzinach południowych. Wielkość gniazda jest zależna od tego jak długo było użytkowane, im dłużej tym staje się wyższe. Gniazdo w zależności od biotopu umieszczone na wysokości 2-30 metrów nad ziemią. Po wylęgu samica nie przynosi do gniazda świeżych, liściastych gałązek eukaliptusów w przeciwieństwie do kani złotawej i innych gatunków ptaków drapieżnych w Australii.
Jajka:
2-3 (1-4) wielkość 51 x 42 mm, zaokrąglone; skorupka koloru białego bez połysku, z większą lub mniejszą ilością rozmazów, plamek, koloru rdzawo-brunatnego, rozmieszczenie i ich ilość jest cechą osobniczą, waha się w szerokich granicach.
Siedlisko:
Preferuje obszary zalesione, mniej lub bardziej wilgotne, również w pobliżu wybrzeży, przy rzekach, jeziorach, rozlewiskach, obszary zurbanizowane, w okresie obfitych deszczów w wewnątrz kontynentu szybko się przemieszcza w głąb lądu.
Rozmieszczenie:
Ten podgatunek zamieszkuję całą Australię wraz z Tasmanią (bez pustynnych terenów w Australii Zachodniej tj. Równina Nullarbor), również Papuę Nową Gwineę.
Mapka: Zobacz: (link) .
Bibliografia:
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
Debus Stephen (2019) A Field Guide Birds of Prey of Australia, CSIRO Publishing, Victoria., ISBN 9781486311132.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .