Status:
Gatunek endemiczny, średnioliczny. W obrębie tego gatunku nie wyróżniono żadnego podgatunku.
Wielkość:
Długość ciała 45 – 55 cm, waga samca 440–810 gramów, waga samicy 745 - 1250 gramów, rozpiętość skrzydeł 110-136 cm. Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, samica większa i cięższa.
Zachowanie:
Najczęściej widziany podczas lotu szybowcowego, wykorzystującego kominy termiczne ale bardzo szybko wznosi się bardzo wysoko poza zasięgiem wzroku, tak może niezauważalnie szybować godzinami. Wczesnym rankiem oraz pod wieczór czatuje na drzewach zazwyczaj suchych gałęziach atakując zdobycz na ziemi. Zajmuje niszę ekologiczną podobną do orzełka włochatego (oba należą do tego samego rodzaju do którego należy wymarły gatunek orła t.j. orzeł Haasta, największy jak do tej pory gatunek orła żyjącego na Ziemi wymarłego w 15-tym wieku na Nowej Zelandii).
Pożywienie:
Chociaż jest wielkości kani złotawej jest bardziej agresywny, atakuje większe ofiary nawet gniazda innych ptaków drapieżnych jak kanie i sokoły. Pod tym względem jest trzecim gatunkiem po orle australijskim i bieliku australijskim co do wielkości atakowanych ofiar. Atakuje ssaki typu króliki, gady, ptaki, czasami padlina i duże owady. Często zabiera zdobycz innym ptakom drapieżnym.
Okres lęgowy:
Przypada w zależności od szerokości geograficznej, na płn. od marca, a na płd. Australii od sierpnia natomiast w centralnej części Australii w każdym miesiącu po obfitych deszczach. Samica składa 1-3 jaja, raz w sezonie. W przypadku przedłużającej się suszy nie przystępuje do lęgów. Wysiadują oba ptaki ale przede wszystkim samica ok. 37-39 dni. Przez pierwsze ok. 30 dni samica karmi młode (zwykle przeżywa jedno, najsilniejsze pisklę) a samiec poluje, przynosząc zdobycz. Po tym obydwa ptaki polują i przynosząc zdobycz do gniazda. Po opuszczeniu gniazda ok. 55-65 dni, młodociany jest dokarmiany przez rodziców przez następne ok. 3 miesiące.
Gniazdo:
Gniazdo zbudowane z chrustu, czasami zabiera gniazda innym ptakom drapieżnym, powiększa i rozbudowuje. Platforma gniazdowa dochodzi do 60-75 cm średnicy i ok. 30 cm głębokości. Wysokość umieszczenia gniazda zależy od biotopu, na obszarach suchszych, z mniejszymi drzewami od ok. 5 metrów a na terenach wilgotnych, zalesionych, z wysokimi drzewami nawet do 50 metrów. Wnętrze gniazda jest wymoszczone miękkim materiałem roślinnym a gdy pojawią się pisklęta, wnętrze gniazda wymoszczane jest zieleniną, gałązki z zielonymi liśćmi są codziennie zmieniane.
Jajka:
2 (1-3) wielkość 56 x 46 mm, obrzmiały owal, skorupka koloru białawego, bez połysku, czasami z rdzawo-brunatnych plamami, pierwsze jajko ma więcej plam i smug niż drugie, a najmniej trzecie jajko.
Siedlisko:
Występuje w różnych środowiskach, od środowisk półpustynnych we wnętrzu kontynentu, po siedliska wilgotne, zalesione na jego obrzeżach, unika obszarów zurbanizowanych.
Rozmieszczenie:
Cała Australia.
Mapka: Zobacz (link) .
Bibliografia:
Debus S. (2019) Birds of Prey of Australia, CISRO Publishing, Clayton Sth, Vic. 3169, ISBN:9781486311118.
Barrett G., Silcocks A., Barry S., Cunningham R., Poulter R. (2003) The New Atlas of Australian Birds, Royal Australasian Ornitologists Union, Hawthorn East, Vic., ISBN 1 875122 09 5.
Beruldsen Gordon (2003) Australian Birds their Nests and Eggs, G. Beruldsen, Kenmore Hills, Qld., ISBN 0-646-42798-9.
BirdLife Australia: (link) .
HANZAB: Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds: (link)
HBW: Handbook of the Birds of the World (link) .
Marcombe Michael (2000) Field Guide to Australian Birds, Steve Parish Publishing Pty Ltd, Archerfield, Qld., ISBN 1-876282-10-X.
Klasyka:
Campbell Archibald James (1900) Nests and Eggs of Australian Birds (vol. 1 – 2) (link) .
North Alfred John (1914) Nests and Eggs of Birds Found Breeding in Australia and Tasmania (vol. 1 – 4) (link) .